sałatka a'la winegret, czyli jak znów zaświeciło słońce

słońce przedziera się przez zazdroski wiszące w kuchennym oknie.
niebo tak czyste. i słońce tak radosne.
i tylko lekki mróz podszypuje nos.

z małą Mysią-Gęsią ścigamy się w sadzie.

szkoda, że nie możemy pobyć dłużej.
obie kaszlemy jak rasowe gruźliki.

wracamy przy wtórze pojękiwać Bąbelka: bo to przecież skandal, żebyśmy szły do domu, kiedy jest tak fajnie.

w domu wita nas słodkawy zapach pieczonych buraków i kartofli.
szykuje się nam przepyszna sałatka.
bardzo świąteczna.
i bardzo dietetyczna.

sałatka a'la winegre
(śledziowa z buraczkami)

s k ł a d n i k i:

- 4 duże buraki
- 4 duże ziemniaki
- opakowanie filetów śledziowych a'la Mintaj
- 4 duże ogórki kwaszone/ kiszone
- pęczek natki pietruszki
- pół kubka dość gęstego jogurtu naturalnego
- 2-3 łyżki ostrej kremowej musztardy
- pieprz (soli nie trzeba; chyba, że po przegryzieniu się składników wciąż nie będzie wystarczająco słona)

w y k o n a n i e:

- buraki i ziemniaki dobrze umyć, zawinąć w folię aluminiową i piec w 190*C przez ok. 1 h (czas jednak zależy od wielkości i gatunku buraków - najlepiej sprawdzać patyczkiem)
- lekko już wystudzone warzywa obrać i pokroić w grubą kostkę.
- pokroić pozostałe składniki: śledzie i ogórki w podobnej wielkości kostkę.
- w garnuszku umieścić jogurt i musztardę oraz sporą ilość pieprzu.
- sos dodać do porkojonych warzyw i delikatnie chociaż dokładnie wymieszać.
- zostawić do przegryzienia się na kilka godzin w lodówce.
- posiekać pietruszkę i wmieszać do sałatki.

drożdżowe ciasto "do odrywania" pomarańczowo-korzenne

otwieram oczy.
znów piach pod oczami , mała Mysia-Gęsia już coś gaworzy do siebie.
spoglądam ciężko w stronę łóżeczka.
niestety Bąbelek wyłapała, że się obudziłam.
zwraca się do mnie z jakimś pytaniem -
ewidentnie wyczuwam ten pytajnik.

- chcesz mleko? - zgaduję.
- tak - odpowiada.
- uhm - zamykam oczy i zbieram się w sobie.
- taak! - domaga się Moje Dziecko.
- wieeem... - burczę i powoli siadam na łóżku.

rzut oka w stronę okna.
pięknie oszronione gałęzie tworzą bajeczny krajobraz.

- idzie zima, wiesz? - mówię i kieruję swe ciężkie kroki z w stronę kuchni.
- tak - słyszę niepewny głosik zza cumla.
- zimna, to Święta! - mówią, włączając czajnik.
- tak - znów odzywa się Mysia.

wręczam jej butelkę z mlekiem i kontynuuję wywód:
- u nas od czasu pierniczków nie pachniało zimą...
- taaak - czyżbym wyczuwała żal?
- trzeba to zmienić - dodaję stanowczo.

Moje Dziecko odrywa się od butelki i mówi:
- tak!

zdecydowanie nadużywa słowa "tak".
ale i tak wzięłam to sobie do serca i oto jest:

drożdżowe ciasto "do odrywania" - pomarańczowo-korzenne

s k ł a d n i k i:

na ciasto
- zaczyn* lub opakowanie suchych drożdży
- 220 g mąki pełnoziarnistej pszennej (lub 250 g jasnej mąki, tortowej)
- 1 jajko
- 2 łyżki cukru
- skórka otarta z 1 pomarańczy i połowy cytryny
- sok z całej pomarańczy
- 70 g masła rozpuszczonego

* zaczyn:
- 1/2 szklanki ciepłego (mocno, ale nie gorącego) mleka
- 30 g świeżych drożdży
- 2 łyżki cukru
- 2 łyżki mąki (tej ciemnej)

drożdże rozetrzeć z cukrem łyżką, dodać mleko i mąkę. wymieszać za pomocą rózgi, żeby nie było grudek.
zostawić w ciepłym miejscu pod przykryciem na 15 min.
/jeśli używamy drożdży instant, nie robimy z nimi tego, czego przy zaczynie. po prostu dodajemy je do ciasta./

posypka
- prawie 1/2 szklanki cukru,
- łyżeczka przyprawy do grzańca (bądź piernika)
- pół łyżeczki cynamonu
- skórka otarta z całej pomarańczy i połowy cytryny

mieszamy.

w y k o n a n i e:

- kiedy zaczyn jest gotowy, w dużej misce połączyć przesianą przez sito mąkę, skórki, sok z cytrusów, jajko (najlepiej przedtem lekko rozbite w innej miseczce, ale nie jest konieczne), cukier i zaczyn.
- wymieszać łyżką, a jak się składniki połączą, wyrabić ręką około 8-10 minut
- po tym czasie dodać rozpuszczone masło i znów wyrobić tyle samo czasu. ciasto nie powinno się po tym czasie lepić.
- odłożyć w misce w ciepłe miejsce na ok 1 h (powinno podwoić objętość)
- po tym czasie wyjąć ciasto i na obsypanym mąką blacie rozwałkować je na długość około 50 cm i szerokość 30 cm (mniej więcej, wiadomo).
- po całym "placku" rozprowadzić posypkę
- "placek" pociąć na 3 plastry wzdłuż dłuższego boku.
- nałożyć jeden plaster na drugi tak, by posypka znalazła się między każdym z pasków.
- pas powstały z połączenia trzech pasków pociąć (jak tnie się np. kopytka) na 6-7 części.
- części stawiać na sztorc w keksówce, którą wcześniej należy wyłożyć papierem do pieczenia lub posmarować masłem i obsypać bułką tartą.
- odłożyć na 30 min, by ciasto podrosło.
- piec w 180 *C przez 35-40 min. wierz będzie mocno rumiany.

błyskawiczne pierniczki i nietuzinkowe dekoracje

pierniczki.
nie jestem ich fanką. tak, żeby jeść.
ale uwielbiam je, kiedy wiszą na choince. i pachną.

te, które Wam proponuje od razu nadają się do jedzenia i wytrzymują naprawdę długo.
o ile się ich wcześniej nie zje. bo - jeśli lubicie - to te są jedne ze smaczniejszych.

niestety nie są z tych, co świetnie utrzymują kształt - rosną w piekarniku.
ale kiedy się je artystycznie udekoruje wyglądają uroczo: rustykalnie i jednocześnie wykwintnie.

przepis zasięgnęłam od - zawsze niezawodnej - autorki Moich Wypieków. tutaj.



błyskawiczne i dziecinnie proste pierniczki

s k ł a d n i k i: (około 50 sztuk)

300 g mąki pszennej
100 g mąki żytniej pełnoziarnistej
2 duże jajka
130 g cukru pudru
100 g masła (roztopionego)
100 g miodu
1 łyżka przyprawy do piernika
1 łyżka kakao
1 łyżeczka sody oczyszczonej

w y k o n a n i e:

- wszystkie składniki umieścić w misie; wymieszać aż powstanie mocno klejące ciasto.
- można je na moment schłodzić, jeśli czuć, że "topi się" pod palcami. w tej sytuacji prawie niemożliwe będzie jego rozwałkowanie.
- ciasto rozwałkować na grubość 4-5 mm i wykrawać formekami kształty pierniczków.
- ważne: nie podsypujemy mąką, jeśli naprawdę nie musimy. ja wałkowałam przez folię spożywczą (tę przeźroczystą).
- piec 8-10 min w 180*C. po wystudzeniu można dekorować.
- pierniczki bardzo długo utrzymują świeżość. jeśli jednak stwardnieją, najlepiej zamknąć je w szczelnym pojemniku z kawałkiem skórki jabłka. pamiętać jednak należy, że należy ten kawałeczek wymieniać co kilka dni, by nie zaczęły pleśnieć.



d e k o r a c j e:

- gorzka czekolada (kilka kostek)
- białą czekolada (kilka kostek)
- 100 ml śmietanki kremówki
- plasterek pomarańczy (lekko podsuszony)
- kilka pasków wyciętych ze skórki mandarynki
- 1 łyżka sezamu niełuskanego
- 1 łyżka wiórków kokosowych
- kilka szczypt suszonych płatków chilli
- 1-2 plasterki jabłka

gorzką czekoladę rozpuszczamy w kąpieli wodnej (pół kosteczki siekamy i odstawiamy). dodajemy podgrzane 50 ml śmietanki, mieszamy do utworzenia jednolitej masy. masę nakładamy na połowę pierniczków i rozsmarowujemy pędzielkiem.
tak samo postępujemy z białą czekoladą, posmarowując nią pozostałe pierniczki.
plasterek pomarańczy kroimy na 5 czątek i układamy na 6 różnych pierniczkach dodają do tego zrolowane paseczki skórki z mandarynki (bądź oddzielnie).
kilka pierniczków posypujemy sezamem, inne kokosem a jeszcze inne płatkami chilli, czy odłożonymi wiórkami czekolady.
z plasterka jabłka wycinamy nożem kształty - u mnie serca i gwiazdki, które skrapiamy kilkoma kroplami soku z cytryny i "lukrujemy" je białą czekoladą.

nie marnuję chleba - "pizza" chlebowa

to, dlaczego chleb szanować należy jest tematem na osobny artykuł:
dlaczego całujemy chleb przed pokrojeniem, czy kiedy upadnie.
głęboka religijna symbolika i poszanowanie dla ogromu pracy i wysiłku przy jego produkcji.
ten z pełnego ziarna to jeden z najbardziej odżywczych elementów diety.
powody można mnożyć.

świadomi tego, chleb kupujemy na bieżąco. i tylko tyle, ile zjemy.
czasem jest jednak inaczej. z różnych powodów.
i chleb się zestarzeje i jest już nieświeży.
żadna przyjemność jedzenia takiego chleba.
ale póki nie zacznie się psuć czy pleśnieć - można uniknąć wyrzucenia go.

/pamiętajmy jednak, by chleb trzymać w dobrze zamkniętym opakowaniu z naturalnego materiału (np. lniana czy bawełniana torba)/
jak uratować taki chleb?
jest kilka sposóbów.

1. zagęścić sos - do tego jednak nadają się chleby, których skórka nie stała się zbyt twarda, lub używamy tylko tej miękkiej części.

2. można zrobić pudding chlebowy, lecz sama za nim nie przepadam.

3. twórczo użyć do jakiegoś przepisu. np. tego poniżej:

"pizza" chlebowa

/przepis niewiele ma wspólnego z klasyczną pizzą, ale trochę przypomina ją z wyglądu i smaku/

s k ł a d n i k i:

- ok. 300 g czerstwego chleba
- ok. szklanki mleka (zależy czy nasz chleb jest jasny, ciemny czy na zakwasie; ważne, żeby chleb był nim dobrze nasączony, ale nie pływał w mleku)
- 1 łyżeczka siekanego czosnku niedźwiedziego
- 250 g pieczarek
- 2 laski kabanosa lub innej wędliny
- 1 czerwona cebula (posiekana)
- 1 ząbek czosnku
- 4 łyżki mąki
- 1 jajko
- sól, pieprz
- oliwa
- ser żółty - kilka plasterków pokrojonych w kostkę

w y k o n a n i e:

1. chleb kroić w grubą kostkę i podsmażyć na łyżce oliwy. po 2 minutach dodać mleko.
2. kiedy chleb dobrze nasiąknie, zdjąć z gazu.
3. pieczarki obrać/ umyć i pokroić. podsmażyć z posiekaną drobno cebulą. woda z pieczarek powinna nieco odparować.
4. do masy dodać pieczarki z cebulą, czosnek niedźwiedzi, przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku oraz pokrojony kabanos (lub inną wędlinę, w drobną kostkę)
5. dobrze wymieszać. doprawić solą i pieprzem (spróbować przed dodanim jajka i mąki)
6. dodać jajko i mąkę. masa powinna być zwarta i trochę się kleić.
7. oliwać posmarować "ciasto" i takie wyłożyć na blachę wyścieloną papierem do pieczenia. rozprowadzić, tak by całość przypominała placek (kwadratowy bądź okrągły) o grubości 1-1,5 cm.
8. ser żółty (pokrojony w kosteczkę) powciskać równomiernie w placek lub położyć na wierzchu.
9. piec w 190-200*C przez 45-50 min. (piekarnik ustawiony na góra-dół) z wierzchu placek powinien się się dobrze zrumienić (ale nie spalić!), pod naciskiem palca wyczuwalny będzie miękki środek, który stężeje przy stygnięciu.

Smacznego!

na deszcz, na beznadzieję i zły humor: muffinki czekoladowe z kremem kawowym

na dzień taki jak ten.
i jak ten, który był wczoraj i przedwczoraj.
i najlepiej jeszcze na taki, jaki zapowiadają na jutro i pojutrze.

Mysia-Gęsia zwana ostatnio Bąbelkiem lub - o, zgrozo - Pućkiem, robi podkówkę zmieniając się w małą małpkę i buczy pod nosem szukając smoczka.
a czemu tak buczy? tego nie wiem. sama jeszcze nie umie mi tego powiedzieć.

ale buczy cały boży dzień.
a, no i ostatnio też pół nocy.

czy nie ma mnie więc prawa boleć głowa?
czy nie mam prawa czuć się tak, że "weź mnie stąd, ku*** ktoś"?
czy nie mogę mieć tego dość?
czy nie mogę chcieć się wyłączyć z tego wariatkowa?

sądze, że tak. no i co z tego?
nie ma mnie kto zastąpić. muszę sobie z tym jakoś radzić.
i w takich właśnie sytuacjach robię na przykład takie muffiny:
mocno czekoladowe z serkiem mascarpone i kremem ciasteczkowo-kawowym.

i od razu jakoś bardziej chce się żyć.



mocno czekoladowe muffinki w kremowym serkiem i kremem ciasteczkowo-kawowym

/muffinki z tego przepisu (z moimi małymi zmianami). krem mojego pomysłu/

s k ł a d n i k i:
muffiny:

• 1 i 1/2 szklanki mąki pszennej razowej
• 1/2 szklanki cukru
• 3 łyżki kakao
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• 1/3 łyżeczki soli
• 1/2 szklanki wody
• 1/2 szklanki maślanki
• 1/3 szklanki oleju roślinnego
• 1 łyżka octu winnego
• 25 g posiekanej drobno czekolady gorzkiej
• 25 g posiekanej drobno czekolady białej

nadzienie:

• 125 g serka mascarpone (lub cream cheese)
• 2 łyżki cukru
• 1 łyżeczka mąki pszennej
• 1 białko

w y k o n a n i e:

- serek mascarpone wymieszać dokładnie z cukrem, mąką i białkiem. włożyć do zamrażarki na 40 min.
- piekarnik nagrzać do 175*C
- mąkę i kakao przesiać. dodać cukier, sodę, sól i czekoladę i dobrze wymieszać.
- w drugiej misce wymieszać płynne składniki: wodę, maślankę, olej, ocet winny. wymieszać dokładnie.
- "mokre" składniki dodajać do suchych i delikatnie połączyć wszystko łyżką. należy pamiętać, by nie robić tego zbyt długo i dokładnie.
- formę na muffinki wyłożoną papilotkami wypełniać w następujący sposób: najpier po jednej płaskiej łyżce masy czekoladowej, następnie na środek kłaść kopiastą łyżeczkę zmrożonej masy z serka mascarpone a na koniec znów całość przykryć masą czekoladową. w ostatecznym rozrachunku foremki powinny być napełnione do 2/3 wysokości.
- piec 25-30 min. do tzw. suchego patyczka (ma być suchy, kiedy wetkniemy go w babeczkę).
- studzić na kratce.

s k ł a d n i k i na krem:

- 8-10 okrągłych większych biszkoptów*
- 2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej (pył)
- 100 g serka mascarpone
- 100 g śmietany 30%

w y k o n a n i e:
- biszkopty przerobić na drobny pył w malakserze. dodać łyżeczkę kawy**.
- 1/5 szklanki gorącej wody zalać 1 łyżeczkę kawy rozpuszczanej. płyn dodać do biszkoptów i dobrze wymieszać.
- w misce ubić śmietanę i dodać serek mascarpone. krótki miksować, tylko do momentu połączenia.
- do masy śmietanowej dodać masę z ciastek. dobrze wymieszać łyżką.
- gotowy krem włożyć do rękawa cukierniczego i używając wyobraźni udekorować ostudzone babeczki.

* takiej wielkości jak np. te tutaj.
** jeśli nie mamy kawy, która teksturą przypomina pył, w tej samej ilości wody rozpuśćmy 2 łyżeczki kawy.

sypany placek ze śliwkami. dla gości. znów.

średnio raz na miesiąc ma miejsca taka wymiana zdań:

eR.: co być powiedziała, gdybyśmy zaprosili dziś [i tu padają różne nazwiska znajomych]?
ja: hm, czemu nie?
eR.: to dzwonię. dwudziesta?
ja: uhm...

i wtedy zaczyna się gonitwa myśli.
eR. wpada na takie pomysły przeważnie w samochodzie. i nieważne, czy i ja w nim jestem.
najczęściej też jest to sobota po południu, a to oznacza: pranie, sprzątanie, gotowanie obiadu... i zakupy, które mam już za sobą, więc dla gości drugi raz nie pojadę.
czy mieszkanie jest w przyzwoitym stanie? czy mam co podać gościom?

kiedy wszystko ogarniam, trzeba jeszcze coś na stół podać.
najczęściej robię muffinki. ale już wszyscy je znają, nawet jeśli za każdym razem robię inne.

ta propozycja to moje nowe odkrycie. co prawda pieczenie trwa niewiele ponad godzinę, jednak samo przygotowanie nie trwa nawet 15 min. potem możemy wrócić do ogarniania przestrzeni życiowej i czekać na gości.

oryginalny przepis, to tzw. szarlotka sypana.
a u mnie śliwki.
bo tak.



sypany placek ze śliwkami

/inspirację wzięłam stąd/

s k ł a d n i k i:

- szklanka mąki pszennej pełnoziarnistej
- szklanka kaszy manny
- 1/4 szklanki cukru
- czubata łyżeczka proszku do pieczenia
- cynamon
- 2 kg śliwek (przed wypestkowaniem)
- 3/4 kostki masła (mocno schłodzonego)

w y k o n a n i e:

- włączyć piekarnik na 180*C.
- szybko umyć i wypestkować śliwki (najlepiej pokroić każdą na 4 części).
- w misce wymieszać wszystkie suche składniki.
- dno tortownicy (24 cm) wyłożyć papierem do pieczenia, boki posmarować masłem.
- 1/3 sypkich składników wysypać na dno tortownicy, na to położyć połowę śliwek (poprószyć cynamonem), na to znów 1/3 sypkich składników i drugą połowę śliwek (znów dodać cynamon). na wierzchu wysypać ostatnią część suchych składników. tuż przed włożeniem ciasta do piekarnika na tarce o grubych oczkach zetrzeć masło.
- piec przez 60 min. jeśli ciasto wydaje się mało przypieczone, piec jeszcze 5-10 min.

- podawać ogrzane do temperatury pokojowej z quenelle (gałką) z serka śmietankowego posypanego cynamonem.

 











 

kolejny przepis w konkursie "Moje Wypieki". już trzeci, bo dla takich nagród warto.

 



 

kruidnoten - szybkie pierniczki holenderskie

kruidnoten.
nawet nie wiem, jak to przeczytać, a mimo to nie odstrasza mnie.
zwłaszcza, kiedy okazuje się, że pod tą dziwną nazwą kryją się małe pierniczki-kuleczki.
błyskawiczne w przygotowaniu. i banalnie proste.
jeśli w domu mamy smyka, który tylko czeka na słodyczne od Mikołaja,
albo urwisa, który przeszkadza w przygotowaniach - idealne.

małe szkraby, które nie potrafią usiedzieć w miejscu zajmą się lepieniem kuleczek (zwłaszcza, kiedy potem zobaczą efekt). te, które czekają na czekoladki, będą mogłby wcinać zrobione własnoręcznie i dużo zdrowsze pierniczki.

propozycja dość wczesna, ale czasem mnie samej chce się wieczorem takiego pierniczka: korzennego i idealnego do grzanego piwa.

i najważniejsze: pierniczki są idealne do wykonania dzień przed Wigilią. są od razu gotowe do jedzienia!


kruidnoten

/przepis zaczerpnęłam stąd/

s k ł a d n i k i:

Składniki :
- 115 g mąki tortowej
- duża szczypta proszku do pieczenia
- 1 łyżeczka przyprawy do piernika (bez kakao, lub pominąć je w przepisie)
- ½ łyżeczki kakao
- 50 g brązowego cukru (można go zastąpić białym)
- szczypta soli
- 50 g miękkiego masła
- 1 łyżeczka miodu
- 2 łyżki mleka

w y k o n a n i e:

- wszystkie składniki umieścić w misce i szybko wyrobić
- łyżeczką nabierać trochę ciasta i forować ładne kuleczki wielkości orzecha laskowego (około 40)
- układać na blasze wyścielonej papierem do pieczenia (pamiętać o zachowaniu odległości)
- piec przez 20 min. w 160*C
- po wystudzeniu przechowywać w szczelnym pojemniku.