babeczki drożdżowe: dynia z powidłami

pada śnieg. ogromnymi płatami.
szaleje wiatr.

nie, żebym się garnęła na spacer.

za to w kuchni tak ciepło i przytulnie.
w piekarniku dynia piżmowa.
wszędzie słodkawy, lekko przypieczony zapach.

zamarzyło mi się dyniowe na drożdżach z powidłami.
niestety nie przewidziałam, że dynia piżmowa może nie być taka sucha po upieczeniu jak hokkaido.
ale uparłam się i zrobiłam babeczki, które stały się hitem i rozeszły się jeszcze ciepłe.



(bułeczki) babeczki dyniowe na drożdżach z powidłami

 

s k ł a d n i k i (w temperaturze pokojowej):

2 szklanki mąki pszennej
3/4 szklanki purée z dyni piżmowej
100 ml mleka kokosowego (robionego, nie z puszki)
25 g masła klarowanego
10 g świeżych drożdży
1 jajko
4 płaskie łyżeczki cukru
1/2 łyżeczki soli

+ powidła śliwkowe (12 płaskich łyżeczek)

w y k o n a n i e:

1. roztopić masło i ostudzić.
2. mleko podgrzać, by było ciepłe, ale nie gorące, bo zabije drożdże, które trzeba do niego wkruszyć. dodać łyżkę mąki i łyżeczkę cukru. odstawić w ciepłe miejsce na kwadrans.
3. mąkę przesiać, po czym dodać pozostałe składniki i rozczyn (z drożdży i mleka). składniki zmiksować lub ręcznie wymieszać. na końcu dodać masło. ciasto będzie dość rzadkie, jak na drożdżowe.
4. ciasto odstawić w ciepłe miejsce na godzinę.
5. kiedy wyrośnie nakładać łyżką do silikonowych foremek (lub do zwykłych, uprzednio wyłożonych papilotkami): płaska łyżka ciasta na dno foremki, następnie płaska łyżeczka powideł (najlepiej domowej roboty) a na końcu znów łyżka ciasta tak, by przykryć powidła. całość nie powinna przekraczać 3/4 wysokości foremek.
6. odstawić na 20 min.
7. piec w 180*C przez ok. 25 min. bułeczki powinny być lekko zrumienione. ostrożnie stosować metodę suchego patyczka, by powidło nie zmyliło Was "udając" surowe ciasto.







 

piernikowe muffinki z powidłami (bezmleczne)

piernik. to taki niepowtarzalny smak Bożego Narodzenia.
zjedzony w innym czasie jest jakiś taki niekoniecznie magiczny.

ale kiedy za oknem śnieg, na stole ozdoby choinkowe czekają na drzewko,
z głośników niczym aksamitna wstążka płynie świąteczna muzyka.
wtedy właśnie zapach i smak piernika jest jedynym, który pasuje.

piernik i powidło to moje ulubione zimowe połączenie.
prócz czerwonego wina z przyprawami korzennymi, oczywiście.

dziś podaję przepis na absolutny hit.
i gwarantuję, że dzieci będą zachwycone.



(bezmleczne) czekoladowo-piernikowe muffinki z powidłem

s k ł a d n i k i (na 12 muffinek):

- ok. 120 g kremu czekoladowego (lub czekoladowo-orzechowego) do smarowania (tylko bez mleka w składzie; może być Rossmannowy krem z serii BIO)
- 5-6 kruchych owsianych ciastek (mogą być kupne, ale bez dodatku mleka)
- 1/4 - 1/3 szklanki mleka roślinnego (nie z puszki)
- 1 1/2 szklanki mąki
- 2 małe jajka
- łyżka oleju
- 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
- szczypta soli
- 2 płaskie łyżeczki przyprawy do piernika
- pół szklanki powideł (1 płaska łyżeczka na 1 muffinkę)

w y k o n a n i e:

1. tradycyjnie - oddzielnie wymieszać składniki "mokre" i "suche" (bez powideł) po czym zmiksować dokładnie ale nie za długo.
2. nakładać płaska łyżkę ciasta do każdej silikonowej foremki*. następnie po 1 płaskiej łyżeczce powideł na środku, po czym przykryć je porcją ciasta (1/2 łyżki) tak, by całość zapełniała 3/4 foremki.
3. piec w 180*C przez ok 30 min.

*foremki mogą być standardowe, metalowe z papilotkami, lecz w tym przepisie papilotki nawet po ostudzeniu mogą nie chcieć zgrabnie odejść od muffinki.





 

 

 

świąteczny sernik z powidłem śliwkowym. dla gości.

mój sernik odświętny to taki sernik, który robi się błyskawicznie. a to sztuka: serniki zazwyczaj wymagają sporego nakładu pracy i czasu.

i do tego jest naprawdę przepyszny a przez dodatek mascarpone - delikatny i gładki.

czyli ideał:
- na pierwszy sernik,
- gdy nie ma czasu na ten klasyczny,
- gdy po domu lata mały, domagający się uwagi berbeć,
- w przedświątecznym czasie, gdy na głowie prócz innych potraw, trzeba przy małym brzdącu zrobić świąteczne porządki.
- gdy rano niespodziewanie dostajesz telefon, że będziesz mieć gości po południu...

czy w mojej lodówce na co dzień gości ser ricotta i mascarpone? przyznaję, że nie. ale na szczęście w pobliżu jest market, gdzie bez problemu dostanę i ricottę i mascarpone. i tyle.

a, no i można eksperymentować ze smakami: nie dodawać powideł i cynamonu, a dodać wanilię, zmieniać powidła na ulubiony dżem... jeśli wypróbujecie inny wariant, koniecznie dajcie znać!



 

świąteczny sernik z powidłem śliwkowym i polewą czekoladową

/inspiracja: tutaj i tutaj, na moim drugim blogu/

s k ł a d n i k i:

- 250 g sera ricotta
- 250 g sera mascarpone
- 100 g czekolady (gorzkiej, min. 70%)
- 50 g suszonych śliwek
- pół łyżeczki cynamonu
- 4 łyżki powideł śliwkowych
- 100 g owsianych ciasteczek
- 1/2 szklanki cukru pudru
- 1 łyżka mąki
- 1 białko jajka

- gorzka czekolada (roztopiona w kąpieli wodnej, rozprowadzona po wierzchu sernika, który już odstał w lodówce)

w y k o n a n i e:

1. ciastka skruszyć (najlepiej w malakserze) i wysypać nimi dno keksówki (wyłożonej papierem do pieczenia), dociskając do jej dna.

2. połączyć oba ricottę i mascarpone za pomocą miksera. cukier dodawać stopniowo.

3. do masy serowej dodać białko jaja, zmiksować, dodać powidła - zmiksować. następnie dodać mąkę oraz cynamon. masa ma być jednolita po wmieszaniu mąki i cynamonu.

4. czekoladę i suszone śliwki bardzo drobno siekamy i dodajemy na końcu. mieszamy ręcznie.

5. masę serową wylewamy na "spód" z kruszonych ciastek.

6. piekarnik rozgrzać do 175*C, lecz tuż przez włożeniem do niego ciasta, zmniejszyć temperaturę do 120*C. piec przez 25-30 min.

Uwaga:
- po upieczeniu nie będzie do końca stężały. Kiedy wystygnie schłodzić w lodówce przez kilka godzin (a najpiej przez całą noc).
- przynajmniej 15 min przed podaniem wyjąć z lodówki.

 



przepis znów na konkurs "Moje wypieki" - bo przecież są tam takie nagrody!

afrodyzjaki, walentynki i wyjątkowe buchty

 

walentynki to święto, na które prawdopodobnie nigdy nie będę gotowa.

czasami wydaje mi się, że mogłabym je znieść a dzień zakończyć po prostu romantyczną kolacją, na którą nigdy nie ma się czasu - ale media całkowicie zniekształciły jego obraz.

ale potem dochodzę do wniosku, że samo święto jest produktem, jak i te wszystkie "odpowiedzi na potrzeby klienta" chcącego spędzić ten dzień wyjątkowo.  czyli, krótko mówiąc stworzenie fikcyjnej potrzeby i automatycznie sposobów na jej zaspokojenie. 

kiedy robię te przepyszne buchty, zawsze myślę o tym, na jaką okazję wymyśliłam ten przepis. pełno w nich afrodyzjaków, w sam raz na taki dzień. przypomina mi się mój posępny nastrój i chęć zamelinowania się w pokoju z książką i kakaem z oświadczeniem, że nie ma mnie dla nikogo, bo chodzę w stan nirwany.

czy to nie dziwne, że najlepiej wychodzą nam rzeczy, do których się nie przykładamy tak, jakbyśmy mogli?